In de trein ben je soms getuige van bijzondere gesprekken. Deze week kwamen twee mannen tegenover mij zitten, ze waren collega’s van elkaar. Het gesprek verliep net zoals twee vrouwen met elkaar zouden praten van het ene onderwerp vloeiend naar het andere onderwerp. Over het huis van de buurvrouw wat eigenlijk te koop gezet zou worden en de vriend van de betreffende buurvrouw die binnen een paar uur van zijn alcoholkater af was door simpelweg even te slapen tot aan het gebruik van roomboter in plaats van margarine.

Op de een of andere manier kwam het gesprek op roomboter en margarine. Collega 1 was pas geleden overgestapt van roomboter naar margarine, vanwege de slanke lijn. Collega 2 vond dat maar onzin. Roomboter is puur natuur en margarine is gemaakt van allerlei vreemde -esthers. Die stoffen, alles waar -esther achter stond hadden volgens de collega’s te maken met plastic. Je zou dus eigenlijk gewoon plastic staan te smeren. Want -esthers horen in plastic thuis en het is zacht door het gebruik van water in de margarine, waarom blijft er ook niks over als je het verhit. Eigenlijk is het net snot, want als dat opdroogt blijft er ook niets over was de conclusie. Collega 2 zou nog een interessant artikel over margarine versus roomboter sturen.

Wat ik me afvraag smeert Collega 1 nu elke dag weer roomboter op zijn boterhammen in plaats van margarine? Wie weet ben ik binnenkort getuige van het verdere verloop. Eigenlijk best leuk zo ‘s middags in de trein naar huis.